Paul Verlain'den Rimbaud'ya

3 Temmuz 1873

Dostum,

Bu mektup vardığında, Londra'da olup olmayacağım bilmiyorum. Yalnız sana şunu söylemek isterim ki, senden kesinlikle ayrılmam gerektiğini, bu çok güç ve senin şımarıklığından başka nedeni olmayan kavgalarla dolu bir yaşamın benim için dayanılır yanı kalmadığını anlamalısın artık.

Seni çok sevdiğim için (kötü düşünen alçaktır), şu noktayı da özellikle belirtmek isterim: Üç gün içinde karımla en iyi koşullarda yeniden bir araya gelemezsem, ağzıma bir kurşun sıkıp kendimi öldüreceğim. Üç günlük otel masrafı, bir tabanca parası, hayli tutuyor; bu ara cimriliğe kaçma zorun-luğum bundan. Ne olur beni bağışla.

Bu son serseriliği yapacaksam, hiç olmazsa tam bir serseri gibi yapayım. Dostum, ölürken seni, yanına dönmek istemediğim seni düşüneceğim; ger­çekten de geberip gitmem gerekiyor çünkü artık.

Zıbarırken seni öpmemi ister misin?

Zavallı dostun P. Verlaine

Birbirimizi göremeyeceğiz artık. Karım gelirse, adresimi alırsın; bana yazacağını umarım. Üç gün için, ne eksik ne fazla, Bruxelles'e post-restant olarak yazarsın.

Barrere'e üç kitabını geri ver.

Çeviren: Tahsin SARAÇ

Bu yazıyı paylaşın