Sevgi'den Filiz'e

13.12.1963

Burhaniye

Canım Kardeşim

Sana bu satırları nasıl içim yanarak karalıyorum bilemezsin. Zaten kaç kere kalemi aldım ve bıraktım. Dilemezdim bu şartlar altında bu biçim yazmayı. Ama ne yaparsın kader. Onun önüne kimse geçemez.

Filizciğim başın sağ olsun. Allah başka bir acı göstermesin. Üzüntünün büyüklüğünü biliyor ve sana hak veriyorum. İnan duyduğum zaman her şeye, herkese isyan ede ede ağladım.

Dünde bir gün evvel mevlidi olduğunu yine gazetede okudum. Biz ilk defa ya 15 ya 16 Kasım’da Milliyette “Kahraman Pilot” başlığı altında okuduk bu elim haberi. Ondan evvel hiç haberimiz yoktu. Aradan ne kadar zaman geçtiğini de bilmiyorduk. Onun için içimiz acı dolu Sevdaya yazıp haber beklemeye koyulduk. İnanamadığım için sana bir şey yazamadım.

Evet Filizciğim ilk defa okuduğum zaman ağlaya ağlaya Kemale bu muhakkak isim benzerliğidir bizim Salihimiz olamaz diye bağırıyordum.

Ne çare evvelsi günün gazetesi benide inandırdı.

Filiz inan deli gibiyim. Çaresizim, şu anda senin yanında olmak en büyük dileğim. Her zaman seninle dertlerimizi paylaştık. Şimdi de öyle olsun istiyorum. Arzu ediyorsan buraya gel Filiz. Sana hem Kemal enişten hem de ben bir abla olarak teselli vermek seni avutmak istiyoruz. Direkt olarak otobüse binip bize bir telgraf çekmen yeter. Ne olur tereddüt etme. Sana bütün samimiyetimle rica ediyorum.

Filizciğim annene de yazmak isterdim ama satırları göremiyorum. Ona da başsağlığı diler ellerinden öperim. Zavallı Necla ablacığım.

Temiz kalpli iyi niyetli Filizcim başka bir şey yazamıyorum.

Burada son verir

…… ve senin hasretle gözlerinizden, dedenin, anneannenin, annemin ve babanın hürmetle ellerinden öperim.

Seni hasretle bağrıma basacağım günü bekliyorum.

Kardeşin

Sevgi