Tolga'dan Oğluna

     Münih

28/05/1957

 

Canım oğlum;

İmtihanların her halde seni sıkıştırmış olacak ki bana mektup yazamadın. Seni mazur görüyorum. Fekat halandan da almadım.

Benin ayağım gün geçtikçe daima daha iyiye gidiyor. Bütün dikişlerim alındı. 3 gündür bastonla yavaş yavaş yürümeye başladım. Bir taraftan her gün 5-6 defa 10-15’er dakika salonda bastonla yürürken, sabahları da meşhur matmazel şön masaj yapıyor. Jimnastik yaptırıyor. Bu da yarım saat sürüyor. Ve beni iyice terletiyor. Hemen çamaşır değişiyorum.

Dün profesör yine odama geldi. Yürüyüşümden çok memnun kaldı ve (yavaş yavaş bastonların birisini bırakabilirsiniz) dedi. Yarında Allah kısmet ederse ilk defa banyo yapacağım. Sana bir yenilik daha: bana da senin gibi tabanlarımın altında levha yaydılar. Bugün ilk defa onları koydum. Fekat benimkiler şeffaf, cam gibi ve hafif. Eğer ayağının kalıbını alıp hemen gönderebilsen sana da aynısını yaptırırdım.

Sevgiyle gözlerinden öperim, canım oğlum. Sende benim için babaanneni ve halanı öp.

 

Tolga

Tolga'dan Oğluna
Tolga'dan Oğluna
Bu yazıyı paylaşın