İsmet Özmaya'ya

10 Haziran 1972

 

İlk ve son aşkım İsmetime,

 

Bütün mektuplarımda, buradaki tahmin ettiğim durumum dolayısıyla karışık, eksik veya düşük cümleler olabilir, okurken anlamaya gayret edersin, peşinen özür dilerim. ……. hanıma yazdığını tahmin ettiğim ilk mektubunu aldım ve bu mektubun için tekrar tekrar teşekkür ederim. Eksik olma her mektubunda fark edeceğim ve üzülmemi istemezsin ama son mektubunda “geç olsun güç olmasın yeter ki sen sağ salim gel, ben katlanamıyorum” demen beni ziyadesiyle memnun etti, zira senin için çok üzülüyorum, seni bırakıp buralara geldim, fakat sende bunun er veya geç yapılması icap ettiğini biliyorsun, yaş ilerliyor daha sonra buralara gelmek ve bunlara katlanmak için eminim ki tahammül edemezdim. Zeki ve her zaman için uyanık olduğunu bilirim, ama aldığım son mektubunda bahsettiğin ki hususa ziyadesiyle hayran oldum ve beni mütehassır etti, böyle bir şey yapacağın veya beraberken bana söyleyeceğin hiç bugüne kadar hatırıma gelmemişti, beni çok çok memnun etti. Kral Edward’ı hatırlayarak sevgimizi onlarınkine benzetmen, hayret vallahi, nereden bunu hatırladın. Bunu yazmakla hakikat ortaya çıkmış oldu, bütün dost ve düşmanlarımızın bunu bilmelerini istedim. Diğer hususta düşünmemiz için hiçbir sebep yoktu, bilirsin senin için her şey yapabilirim, ama bunu benden arzu ettiğini hissetmiş olsaydım bugün için muhakkak beraber olurduk, herhalde yanılmıyorum, belki hissetmemiş olabilirim, o zaman senin ağzından arzumu işitmek beni daha ziyade memnun eder ve neticelendirirdik. Fevzi dayıyı ve Akatay ailesini tebrik eder, analı babalı büyümesini dilerim. Senin için ……’e gitmeyi isterim ama bugünden bir şey söyleyemem, ben her zaman için …… Evvel iznini istediğin gibi ayarla sen, kısmet olursa inşallah beraber gideriz. Bugün pansumana gittim, Haziran’ın onu olmasına rağmen hava soğuktu, pardösüyü üzerinden çıkarmıyorsun. İyi ki ….. olan elbiseyle geldim. Her zaman mektuplarını beklemekteyim. Beni soranlara selam ve sevgiler. Valide hanıma da selam ve ellerinden öperim. Amca beye ve yenge hanıma da selamlar. Ben sana yazdım, telefon geldi diye akşam yediden sonra evde olursun, aradığım Pazar’dan sonra ikinci Pazar belki ararım diye evde olursun. Mektubuma burada son veriyorum. Hamdolsun iyiyim, kendini üzme, seni meşgul edecek gezme, dikiş gibi şeyler ara. Seni Allah’a emanet ederim. Seni tahmininden çok özledim, hasretle kucaklar, …… sarar, koklar koklar öperim. Hoşça kal…

 

                                                                                                                                             İmza  

İsmet Özmaya'ya
İsmet Özmaya'ya
İsmet Özmaya'ya
İsmet Özmaya'ya
İsmet Özmaya'ya
İsmet Özmaya'ya
İsmet Özmaya'ya
İsmet Özmaya'ya
Bu yazıyı paylaşın